Τσάι του Βουνού




Τσάι του βουνού

Ένα από τα γνωστότερα αφεψήματα στις μεσογειακές χώρες και στην Ελλάδα, με πολλές ευεργετικές ιδιότητες για τον άνθρωπο.

Επιστημονικά ανήκει στον Γένος Sideritis της Οικογένειας των Lamiaceae

(τα περισσότερα αρωματικά φυτά ανήκουν στην συγκεκριμένη οικογένεια). Το γένος Σιδηρήτης εμφανίζεται ως αυτοφυή σε ολόκληρο σχεδόν το μεσογειακό χώρο με περισσότερα από 80 είδη.

Ανήκει στις μονοετές ή πολυετές πόες (μπορεί κάποιο είδος να το δούμε και ως μικρό θάμνο) με χαρακτηριστηκά μικρά άνθη κίτρινου ή λευκού χρώματος και χνουδωτά φύλλα. Στις περισσότερες χώρες είναι γνωστό ως βότανο, αλλά στην Ελλάδα και την Ιβηρική χερσόνησο είναι ευρέως διαδεδομένο σαν αφέψημα-τσάι.

Όπως όλα τα αρωματικά περιέχει αιθέρια έλαια, όπως για παράδειγμα τα φλαβονοειδή, που το κάνουν να έχει ευεργετικές ιδιότητες για τον άνθρωπο όπως αντιφλεγμονώδεις, αναλγητικές, αντιοξειδωτικές και προστατευτικές για το πεπτικό σύστημα. Η χρήση του χρησιμοποιείται για αντιμετώπιση κρυολογημάτων, φλεγμονές του ανώτερου αναπνευστικού καθώς και δυσπεψία και γαστρεντερικές διαταραχές.

Είδη στην Ελλάδα

Το τσάι του βουνού είναι από τα πιο αγαπημένα αφεψήματα κατά παράδοση στον Ελλαδικό χώρο. Αυτοφύονται περισσότερα από 17 είδη με κάθε περιοχή να έχει το δικό της καθώς και τις δικιές της ποικιλίες.

Από αυτά τα πιο γωνστά είναι:

Sideritis perfoliata (Σιδηρήτης ο διάτρητος) γνωστό και ως τσάι βλάχικο. Αυτοφύεται στην Πίνδο, στην ορεινή Σαμοθράκα και στο όρος Άθως. Γνωστότερο είναι το υποείδος Sideritis Athoa.

Sideritis Clandestina (Σιδηρήτης η λαθραία). Ονομάζεται το τσάι Μαλεβού ή το τσάι Ταϋγετου. Αυτοφύεται πάνω στους βράχους, στις υπαλπικές και αλπικές περιοχές του Μαλεβού, του Ταΰγετου και της Κυλλήνης.

Sideritis syriaca (Σηδηρίτης η συριακή). Το επ’ ονομαζόμενο τσάι της Κρήτης, γνωστό και ως Μαλοτήρας ή Καλοκοιμηθιά. Αυτοφύεται στα ψηλά βουνά της Κρήτης και κυρίως στα Λευκά Όρη και τον Ψηλορείτη, σε ύψος 1300-2000 µέτρα.

Sideritis Euboea (Σιδηρήτης η Ευβοϊκή). Αλλιώς και τσάι από το Δελφί. . Αυτοφύεται άφθονο στο βουνό ∆ίρφυ σε υψόµετρο 1Ο00-1500µ. (∆ιάσελο ∆ίρφυς, Σκοτεινή, Σέτα, Στρόπωνες, Μετόχι κ.λ.π.). Επίσης υπάρχει στο Ξεροβούνι Εύβοιας, σε υψόµετρο 1400µ.

Sideritis Scardica (Σιδηρήτης η σκαρδική). Ονομάζεται έτσι το τσάι του Ολύμπου που αυτοφύτεαι σε βραχώδη εδάφη της υπαλπικής ζώνης του Ολύµπου, Κίσαβου, Πηλίου και Σκάρδου.

Sideritis raeseri (Σιδηρήτης του Ράσερ). Το γνωστό τσάι του Παρνασσού ή τσάι του Βελουχιού. Αυτοφύεται στον Παρνασσό, Τυµφρηστό (Βελούχι) και σε άλλα βουνά της Αιτωλίας, ∆ωρίδας και Φθιώτιδας.

Όπως είδαμε και παραπάνω είναι ένα φυτό που αναπτύσσεται σε υψόμετρο πάνω από 1000 μέτρα. Εκτός από την ελεύθερη συγκομιδή του, μπορούμε να το καλλιεργήσουμε εύκολα και στην γλάστρα μας ώστε να έχουμε ένα σπιτικό τσάι όλο το χρόνο. Έχει λίγες απαιτήσεις και καλλιεργείται εύκολα χρησιμοποιώντας μίγμα εδάφους και χαλικιών ή ελαφρόπετρας σε ηλιόλουστες θέσεις. Πρέπει να δώσουμε προσοχή στην καλή στράγγιση του δοχείου, της γλάστρας ή του εδάφους όπου πρόκειται να καλλιεργηθεί.

Ο σωστός τρόπος παρασκευής του έχει ως εξής:


Βράζετε πρώτα το νερό και λίγο πριν κοχλάσει το αποσύρετε από τη φωτιά, τότε ρίχνετε μέσα το αποξηραμένο τσάι του βουνού, το αφήνετε για 3 – 4 λεπτά, το σουρώνετε και το πίνετε. Μπορείτε επίσης στο κλασικό τσάι του βουνού να προσθέσετε μέλι, κανέλα, λεμόνι.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου